


Mijn eerste hond was de oorzaak dat ik me verder wilde verdiepen in de
hondenwereld. Een Franse Bulldog die volgens de boeken niet kon luisteren
en niets viel te leren. Hoe anders bleek dat uit te pakken. We waren
onafscheidelijk en nadat hij wegviel wilde ik in eerste instantie niets
meer met honden te maken hebben, maar het bloed kruipt waar 't niet gaan
kan. Dus na jaren op een bankje in het park te hebben gezeten, kijkend hoe
honden met elkaar communiceren, ben ik op zoek gegaan naar meer. Bij O&O
heb ik de eerste modules gehaald en heb me als vrijwilliger gemeld bij een
hondenschool. Na een jaar stage te hebben gelopen besloot ik de laatste
module tot kynologisch instructeur te halen en me op het lesgeven te gaan
richten.
Tijdens m'n eerste jaren werden de "sterke rassen" op veel
hondenscholen niet toegelaten (hier overigens wél). Onterecht volgens mij
want juist die rassen hebben een goede opvoeding nodig. Ik heb toen zelf
een slecht gesocialiseerde Amerikaanse Staffordshire Terrier van 5 maanden
in huis genomen om het ras beter te leren begrijpen. Dit heeft me veel
inzichten in het ras gegeven en er zelfs toe geleid dat er een 2e in huis
is gekomen. Inmiddels, na meerdere jaren lesgeven op verschillende
hondenscholen en zelf een privé uitlaatservice voor reactieve honden
hebbende, is het "hondenvirus" bij mij goed aangewakkerd. Ik houd me
voornamelijk bezig met gedrag en gehoorzaamheidscursussen voor alle
honden, omdat daar toch echt mijn hart ligt.
Hoe leuk is het dat je
aan de basis mag staan van een goede band tussen hond en eigenaar!